non-fictie en biografieën

Uit balans. Mijn vader was een kunstenaar en wantrouwde iedereen

In Robs DS branden alle rode waarschuwingslampen, inclusief de rode STOP-lamp. Die aangeeft dat alle hydraulische systemen falen. Terwijl we spraken over dat falen, glijdt de DS terug het bruggetje af en knalt op de auto achter ons.  “Doel van het leven is het leven zelf, verkeer is bijzaak”, zo dacht mijn vader Rob Aussen (1938-2024).   Een tweeluik naar aanleiding van mijn boek ‘Toch weer naar Amsterdam’. Over hoe de oorlog een familierelatie kan verzuren, … [Lees verder]

Opinie

Bij Saïd en Lody zag ik mijn croissanterie voorbijkomen

Croissanterie Balance, ik herkende het meteen toen Saïd naar binnen liep. Jarenlang las ik daar ‘s ochtends mijn krantje met een stevige kop koffie erbij. ’s Winters nam ik vaak een kommetje bissara. Hoe ik dat woord ‘bissara’ (een kruidige erwtensoep) uitsprak, met een uh in het begin en een stevige s, vonden de eigenaren zo leuk dat de bissara’s over de toonbank vlogen zodra ik binnenkwam.  Die koffietent kwam langs bij Saïd en Lody een korte … [Lees verder]

logo Ephraim vertelt, met twee diamantjes op de i
Verhalen

Mazzel en Brooche, een wonderbaarlijke ontmoeting in Zwolle

Lopend door de oude steegjes van Zwolle, kwam een oude herinnering bij mij op over mijn eerste bezoek aan deze oude stad met een tas vol juwelen. De aanleiding was de eerste nationale bijeenkomst van de stichting Netwerk Joods Erfgoed Nederland in de mooie oude Sjoel in de Samuel Hirschstraat. Ik was lang niet in Zwolle geweest.  Toen ik in mijn jonge jaren begon te reizen met een collectie juwelen bestonden er nog geen computers … [Lees verder]

Verhalen

Familiefoto op de Masada

Shmuel is een vaste bezoeker van de sjoel. Bijna elke ochtend is hij er, eigenlijk al jaren. Hij is het type Amerikaan dat na een werkzaam leven naar Israël is verhuisd. Hij probeert Ivriet te spreken – het gaat moeizaam, met een zwaar accent, maar hij blijft het proberen. In zijn beginjaren hier in Yerushalayim was Shmuel opvallend vitaal. Ik zag hem uren door de stad wandelen, altijd met die grote rugtas waar zijn enorme … [Lees verder]