Afgelopen week was ik een paar dagen in Amsterdam. Soms roept de plicht. Het blijft altijd fijn om collega’s en vrienden weer te zien. Wat meteen opvalt is hoe zacht het weer er is, zeker in vergelijking met Chicago, waar ik nu weer zit. Ja, het is in Amsterdam grijs en lijkt het wel twintig uur per dag te regenen, maar koud is het niet. Wat ik uiteindelijk prettiger vind: kou of regen weet ik … [Lees verder]
Terwijl men in Nederland een sjabbes avonddiner heeft en de volgende ochtend gewoon naar sjoel gaat, is het hier in Chicago min negentien graden. Zó koud dat ik vanochtend niet eens naar sjoel ben gegaan. Een beetje een slappeling voel ik me wel. Ik moest denken aan de Russische refuseniks die in Siberië met gevaar voor eigen leven hun Jodendom in stand hielden. En ik? Ik blijf thuis vanwege de kou… De sjoel waar ik … [Lees verder]
We zijn inmiddels een week in Chicago. Los van het enorme genieten van onze kleinzoon kan ik het verblijf het beste omschrijven als koud, héél koud. Temperaturen van min 15 graden zijn hier eerder regel dan uitzondering. Toen we uit Israël vertrokken, was het 25 graden, een temperatuurverschil van veertig graden. Afgelopen sjabbat sneeuwde het de hele dag. Tegen zonsondergang lag er zeker vijftien centimeter sneeuw. We genieten volop, maar van een warm welkom was … [Lees verder]
Shmuel is een vaste bezoeker van de sjoel. Bijna elke ochtend is hij er, eigenlijk al jaren. Hij is het type Amerikaan dat na een werkzaam leven naar Israël is verhuisd. Hij probeert Ivriet te spreken – het gaat moeizaam, met een zwaar accent, maar hij blijft het proberen. In zijn beginjaren hier in Yerushalayim was Shmuel opvallend vitaal. Ik zag hem uren door de stad wandelen, altijd met die grote rugtas waar zijn enorme … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick