Zijn ‘de Joden’ nog steeds de zondebok of zijn ze de ‘bad guys’ geworden? 

Al heel jong keken wij naar cowboy- en Indianenfilms. Toen al wist ik dat we gemanipuleerd werden door te moeten denken dat er altijd ‘bad guys’ waren. In dit geval de Indianen. 

Dit bleef een terugkerend thema in de Amerikaanse politiek: altijd waren er bad guys. In de jaren vijftig had je de commies (communisten) met de beruchte verhoren en rechtszaken onder senator Joe McCarthy. Later had je president Bush met zijn ‘As van het Kwaad’ met leiders als Khadaffi, Saddam Hussein en Vladimir Poetin. Zij werden uitvergroot als de bad guys, de slechteriken.

De Amerikaanse regering vertegenwoordigde natuurlijk de good guys

Was dit alleen een Amerikaans fenomeen? Nee. De Romeinen genoten ervan om te zien hoe de eerste christenen in het Colosseum voor de leeuwen werden gegooid. In hetzelfde stramien werden Joden eeuwenlang beschuldigd van de dood van Jezus. 

Overal ter wereld wordt de aanduiding van de slechteriken gebruikt als de afleidingsmanoeuvre voor de frustraties en het ongenoegen van het volk. In plaats dat een volk zich tegen hun eigen machthebbers zou keren. Zo kregen de slechteriken de functie van zondebok. 

Wereldmanipulators

Maar wat gebeurt er vandaag de dag in het jaar 2026? Zitten de Joden achter de nieuwe onderdrukkingen van vele wereldregeringen? 

Een terechte vraag die werd gesteld door de Joodse journalist Jonathan Krispijn aan Larry Fink, de CEO van Blackrock, toen hij Klaus Schwab verving als voorzitter van het World Economic Forum

Jonathan Krispijn vroeg Fink of hij zich wel besefte dat zijn co-voorzitterschap het idee versterkte dat de Joden de wereldmanipulators waren. Fink gaf geen antwoord.

De recent geopenbaarde Epstein-files gooiden ook heel wat olie op het vuur. De verbinding van wereldleiders en bankiers met de veroordeelde sexual offender Jeffrey Epstein is geen goede reclame voor ‘de Joden’. Gelukkig staan prins Andrew, Bill Gates en de Rockefellers, de vrienden van Epstein, niet bekend als zijnde Joods. 

Palestijns verzet

Tot slot, wat kunnen we zeggen over Netanyahu en zijn ministers Ben-Gvir en Smotrich? Netanyahu blijft kiezen voor de uitroeiing van Palestijns verzet. Deze totaal onmogelijke politiek resulteert in niet-te-rechtvaardigen aanslagen op Joodse doelen overal ter wereld. Ben-Gvir’s steun voor het geweld van de ‘setlerjeugd’ op de Westelijke Jordaanoever helpt ook niet. Dit is bepaald geen goede PR voor ‘de Joden’.  

Dus wat is er met ons? Zijn wij de ‘bad guys’? Wij hebben uiteraard onze eigen rotte appels. Neem Bernie Madoff. Ik werd er niet vrolijk van toen ik hoorde dat we een nieuwe moderne Shylock, en wel Bernie Madoff, hadden. Hij speelde vals en verduisterde geld uit de fondsen van goedwillende investeerders, ook van joodse organisaties. 

Wellicht had Madoff niet vooraf bedacht welke gevolgen zijn acties zouden hebben voor de reputatie van zijn eigen stam. Maar gelukkig hebben we aan de andere kant een lijst met Joodse organisaties en mensen die opkomen voor gerechtigheid. 

Zoals daar zijn:

1) Jewish Voice for Peace JVP is een grassroot organisatie voor Palestijnse vrijheid en een ‘Jodendom voorbij zionisme’. 
2) T’ruah T’ruah staat voor: The Rabbinic Call for Human Rights. Zij wil de idealen van de Tora in praktijk brengen: menselijke waardigheid, gelijkheid en rechtvaardigheid. De organisatie stelt rabbijnen en voorzangers in staat om op te treden als morele stemmen. Zij wil Joodse gemeenschappen stimuleren om democratie en mensenrechten voor iedereen te bevorderen in de Verenigde Staten, Canada, Israël en de bezette Palestijnse gebieden.
3) Rabbijn Abraham Joshua Heschel gaf in de jaren zestig zijn interpretaties van Nooit Meer door samen met Dr. Martin Luther King Jr. de mars van Selma te lopen voor burgerrechten en nam deel aan de protesten in New York tegen de oorlog in Vietnam. 
4) Professor Yehoshua Leibowitz en Professor Israel Shahak spraken zich uit na de  Zesdaagse Oorlog tegen de bezetting van de Palestijnse gebieden en de gevaren die daaraan  verbonden waren voor Israël en het Joodse volk. 

Rabbinical- en chazzanoetstudenten bezoeken Hebron om ter plaatse het Palestijnse verzet te ontmoeten.
Bron: T’ruah

Klal Yisrael: Samen verantwoordelijk

De vraag blijft, zijn wij nu de ‘bad guys’? 

Zo zwart/wit als in de cowboyfilms van mijn jeugd ligt het niet, dat is te simpel. Erkenning van ‘rotte appels’ en opstaan tegen onrecht zijn allebei even belangrijke pogingen van Klal Yisrael om zorgzaam en verantwoordelijk te zijn voor onze gezamenlijke Joodse reputatie. 

Trouwens, is de roep om ‘een licht te worden voor de wereld’ als ‘het gekozen volk’ om vrede en gerechtigheid te promoten nog steeds relevant?
Of wordt het tijd dat we afscheid nemen van de titel ‘het gekozen volk’?

Dit label wordt door de Setlerjeugd geïnterpreteerd als een vrijkaart om de westelijke oever van de Jordaan ‘Palestijn-vrij’ te maken met alle mogelijke soorten van geweld. 

Ten slotte: ik ben het niet eens met de hedendaagse benoemingen van ‘de Joden’ of ‘de Zionisten’ als de slechteriken. Maar wij hebben zeker werk aan de winkel door vrede te stichten en verzoening aan te gaan.

Zo maken wij een begin aan een zuivere naam voor ons, het Joodse volk. 


cover: uit Jewish Voice for Peace, screenshot Bloom

Over Sid Bachrach 2 Artikelen
Sid Bachrach is een vredesactivist en leraar. Hij gaf les in Chicago, Jeruzalem en Eindhoven. In 1984 was hij een van de oprichters van ‘De Weyst’, een centrum voor vrede, ecologie en spiritualiteit, waar hij tot nu toe werkt en woont met zijn gezin.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*