Kunst en Cultuur

Israëlisch Cultureel Festival

De Stichting Rainbow presenteert dit najaar vijf voorstellingen met Israëlische en Nederlandse artiesten op podia in Amsterdam, Amstelveen, Den Haag en Rotterdam. Alle voorstellingen zijn in het Hebreeuws of Engels, met Nederlandse vertaling. Oh God!In deze filosofische komedie onderzoekt Anat Gov onze perceptie van God en de veranderlijke relatie tussen God en de mensen. De afgelopen dertien jaar is ‘Oh God!’ wereldwijd gespeeld voor een enthousiast publiek. De voorstelling voor het festival is een originele … [Lees verder]

Liggende vrouw symbool voor Tussen Twee Werelden
Kunst en Cultuur

Tussen twee werelden. Vooroorlogse componisten eerst verboden en verguisd daarna vergeten.

Walter Braunfels In 1933 werd Walter Braunfels ontslagen van zijn post als directeur van de Muziekacademie in Keulen. Tot die tijd behoorde hij, samen met Richard Strauss én Franz Schreker, tot de meest uitgevoerde hedendaagse componisten. Hij trok zich terug in de omgeving van de Bodensee (in zijn biografie wordt het mooi omschreven als ‘innerlijke emigratie’). Na de oorlog keerde hij – op speciaal verzoek van de toenmalige kanselier Adenauer – naar Keulen terug. De … [Lees verder]

portret van John Frederik I, uit de Gutmann collectie
Kunst en Cultuur

Lili Vera Gutmann (1919-2020) en de gestolen kunstcollectie

Mijn vrouw Tamara vraagt: “ken jij die vrouw die daar loopt”? “Nee, die oude dame heb ik nog nooit gezien”, zei ik.  Wie is ze dan wel? “Mevrouw Gutmann?” Het zegt me niets, wellicht familie van Felix? “Maar je kent haar toch, waarom weet je het dan niet”?  De volgende morgen kom ik mevrouw Gutmann tegen in de lobby van ons hotel in Bad Hofgastein, Oostenrijk. Dürfte ich Sie bitte ansprechen genedige Frau?, vraag ik, … [Lees verder]

beeldmerk Poëzie van de twintigste eeuw
Kunst en Cultuur

Niemand kneedt ons opnieuw uit aarde en leem

Het gedicht is als gedicht duister, het is duister omdat het een gedicht is. Het gedicht wil begrepen worden, het wil juist omdat het duister is, worden begrepen – als gedicht, als ‘gedichtsduister’. Paul Celan in zijn ‘Büchnerrede’ Der Meridian, 22 oktober 1960. Je hoeft geen gedichten te lezen. Poëzie eist niets, maar belooft veel. Mits je geduld met haar hebt, zoals met mensen. Gedichten vragen doorgaans veel meer aandacht dan een roman. Omdat het … [Lees verder]