Generaal Zamir luidt de noodklok

Salomon Bouman, illustratie Françoise Nick

Op de tweede dag van de Grote Verzoendagoorlog in 1973 waarschuwde minister van Defensie Moshe Dayan dat ‘Het Derde Huis’ (na twee verwoeste tempels) dreigt te vallen. 

Dayan zou hebben gepleit voor het in stelling brengen van Israëls atoomwapen.

Nu is het de opperbevelhebber van Israëls strijdkrachten generaal Eyal Zamir die de noodklok luidt, ook in oorlogstijd. Hij waarschuwde premier Netanyahu en zijn ministers in het veiligheidskabinet dat Tsahal, het leger, op punt van instorten staat. 

Was die uitgelekte waarschuwing voor de Houthi’s in Jemen aanleiding om de uitspraak van de hoogste Israelische generaal met raketten te testen?  

Lanceerde Hamas-leider Yahua Sinwar op 7 oktober 2023 de overval op het zuiden van Israël omdat Israël verwikkeld was in aanhoudende massa-demonstraties tegen Netanyahu’s juridische staatsgreep en kwetsbaar leek?

Ook toen waren er politici en hoge militairen die geen gehoor kregen voor hun waarschuwingen dat Netanyahu het land in gevaar bracht.

Onverantwoordelijk en demoraliserend

Het laten lekken van de super bezorgdheid van generaal Zamir uit het veiligheidskabinet is uiterst onverantwoordelijk en demoraliserend voor het leger en de onder hoogspanning staande samenleving.

Waar doelde de generaal op? 

Niet op het gebrek aan tanks, artillerie en munitie. Nee, Tsahal loopt door gebrek aan soldaten op zijn achterste benen. Er zijn te weinig dienstplichtigen en reservisten om een oorlog op meerdere  fronten gelijktijdig te voeren: in Libanon, in Gaza, op de Westelijke oever van de Jordaan, ook in Syrië.  

Vliegtuigen kan je kopen soldaten niet.

Ik neem aan dat ook de piloten van de Israelische luchtmacht, die al een maand dag en nacht in de lucht zijn, uitgeput raken. Vliegtuigen kan je kopen, soldaten niet. Dat is het probleem waarmee generaal Zamir worstelt.

‘Tsahal kan onder zijn eigen gewicht bezwijken,’ hield hij de ministers voor. Wat kan het tegenwicht zijn om een aanvaardbare balans te vinden? Het antwoord ligt voor de hand, maar stikt in Netanyahu’s coalitie-overwegingen. 

Charediem tegen dienstplicht

Generaal Zamir wil dat er de komende jaren twintigduizend soldaten worden gerekruteerd uit de charediem, Israëli’s die zich onderwerpen aan invloedrijke rabbijnen die zich op grond van Joodse religieuze overwegingen verzetten tegen dienstplicht. 

God en studie en niet het leger zijn volgens deze rabbinale interpretatie van het Jodendom Israels hoogste en beste veiligheidsgaranties.  

Hoewel dat niet Netanyahu’s persoonlijke opvatting is, bijt hij niet door door de charediem wettelijk te dwingen in het leger te dienen. Het voortbestaan van zijn extreem rechtse coalitie is immers afhankelijk van twee religieuze partijen die zich tegen dienstplicht voor charediem verzetten. Netanyahu verkiest macht boven gelijke lasten en injecteert daardoor demoralisatie in het leger en de samenleving.

Zamirs tijd lijkt voorbij

Ik vermoed dat generaal Zamir uit de gunst raakt bij Netanyahu en evenals zijn voorganger generaal Eisenkot het veld zal moeten ruimen. Toen generaal Zamir door Netanyahoe als opperbevelhebber werd bevestigd zagen commentatoren in hem een lakei van de premier. Dat heeft anders uitgepakt. 

Zamir heeft zich in het openbaar uitgesproken tegen de pogromterreur van extreem messiaanse kolonisten tegen Palestijnen in de bezette westelijke oever van de Jordaan. Hij liet het niet bij woorden. Opperbevelhebber Zamir heeft besloten een bataljon dat de naam Netsach Judea draagt voor heropvoeding uit de bezette westelijke oever van de Jordaan terug te halen. Soldaten van deze eenheid hebben zich volgens een bericht van de legerzender Galei Tsahal schuldig gemaakt aan onaanvaardbaar geweld tegen Palestijnse burgers.

Tijdens een discussie op de legerzender over dit veiligheidsprobleem merkte een van de deelnemers op dat Netanyahu die religieus gemotiveerde terreur tegen Palestijnen niet heeft veroordeeld.

Apartheidsvalkstrik

Alsof er geen buitenwereld bestaat ziet het er naar uit dat de extremist Ben Gvir, minister van nationale veiligheid zijn zin krijgt en Israel de doodstraf invoert voor Palestijnse terroristen die joden vermoorden. Die straf geldt niet voor joodse terroristen die Palestijnen vermoorden. Hoe kan de Israelische voorlichting dat uitleggen zonder in de apartheidsvalkstrik te vallen?


cover: Françoise Nick

Over Salomon Bouman 229 Artikelen
Salomon Bouman studeerde internationale betrekkingen aan Science Po in Parijs en aan de Johns Hopkins University in Baltimore, VS. Hij heeft lang in Israël gewoond en werkte daar 37 jaar als correspondent, onder andere voor NRC-Handelsblad. Zijn zoon en dochter en zijn kleinkinderen wonen nog steeds in Israël. Tegenwoordig schrijft hij columns en boeken. Van zijn hand verschenen Israël tussen hoop en vrees (Amsterdam University Press) en Ontmoeting en misverstand (Amphora Books).

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*