Kunst en Cultuur

Dissonanten in het Concertgebouw leest als een thriller

Wat opviel bij de pro-Palestijnse protesten bij de Chanoekaconcerten in het Concertgebouw, is dat er alleen maar werd geschreeuwd. Akelige woorden als kindermoordenaars, verkrachters, kolonialisten en nog meer kregen musici en bezoekers te horen. Ieder gesprek werd onmogelijk. Zoals ik 12 november in deze krant schreef: Het Concertgebouw is gelukkig op zijn schreden teruggekeerd om het Chanoekaconcert van B’nai B’rith te cancelen. ’s Middags werd het familieconcert een feestje, met een Veegpietrabbijn – de componist Bob … [Lees verder]

film

Frans Weisz bracht Charlotte en zijn Amsterdam meesterlijk in beeld

Na het overlijden van Frans Weisz op 7 december jl. valt er niets dan lof te lezen in diverse media over deze kleine grote man van de Nederlandse film.  Frans Weisz (Amsterdam, 23 juli 1938 – aldaar 7 december 2025) was de zoon van de in 1933 uit Duitsland gevluchte acteur Géza Weisz. Aanvankelijk wilde hij net als zijn vader het toneel op. Hij meldde zich echter in 1958 als eerste student aan, zo vertelde … [Lees verder]

non-fictie en biografieën

De inherente waardigheid van de mens volgens Abraham Joshua Heschel

Abraham Joshua Heschel was een geliefd filosoof en theoloog aan wiens gedachtegoed vele boeken en studies zijn gewijd. Ook Stichting PaRDeS droeg hieraan bij: op woensdag 26 november vond een studiedag over Heschel plaats, met als thema ‘Het heiligen van de tijd, van het leven en van de Naam’. Tijdens deze dag werd een nieuw boek gepresenteerd met een collectie essays van Heschel uit 1936-1972: Morele moed en spirituele durf. De studiedag opende met twee … [Lees verder]

Kunst en Cultuur

‘Beter van niet,’ schreef een ambtenaar die zijn collega’s beschermde. Over Rob Aussen: kunstenaar, verzamelaar en zijn vermoorde ouders  

Wekelijks ging ik met de trein naar Amsterdam, huurde een fiets, ging naar mijn vaders atelier in de Jordaan en werd een klein beetje Amsterdammer.  Ik had een sleutel van zijn huis en werd onveranderlijk met een brede glimlach en een blij bronzen ‘hallooo!’ begroet door een naakte oude man in bed. “Wil je koffie, een stuk marsepein of een pijpje?”, vroeg ik dan altijd. “Allemaal!”, was steevast het antwoord. Het was een routine die eigenlijk … [Lees verder]