Het is inmiddels ruim een jaar geleden dat premier Rutte namens de regering zijn excuses aanbood voor het handelen van de overheid tijdens de Tweede Wereldoorlog. Bij de herdenking in het Wertheimpark hield Rutte een ontroerende speech. Sommigen vonden de excuses te laat, veel anderen zeiden ‘beter laat dan nooit’. Ik sluit me zelf graag aan bij die laatste groep, want wanneer is het ooit te laat om excuses te maken? Wie zich de speech … [Lees verder]
Arjen Lubach noemt het de ‘fabeltjesfuik’. Door de algoritmes die bepalen wat je allemaal te zien krijgt op het internet en op sociale media, krijgen we eigenlijk alleen nog maar dingen te zien en te lezen die onze eigen mening bevestigen. Als je eenmaal op YouTube op een filmpje met katten hebt geklikt, kan je erop rekenen dat je de rest van je leven suggesties krijgt om filmpjes van schattige haarballen te bekijken. Kattenfilmpjes zijn … [Lees verder]
Amos Oz en zijn dochter Fania schreven een aantal jaren geleden een fantastisch boek: ‘Joden en Woorden’. Zij betogen hierin dat Joods-zijn gekenmerkt wordt door onze relatie tot een corpus aan teksten. Wat een Jood uit Jemen en een Jood uit New York met elkaar gemeen hebben is niet taal of cultuur, niet traditie of gewoontes. Ze hebben niet eens dezelfde gebedenboeken en volgen andere uitleggen van de Joodse wet. Wat ze gemeen hebben is … [Lees verder]
De leukste programma’s die je als madriech op Haboniem kon geven, waren die waarbij je de chanichiem in de maling kon nemen. Zo vertelden we de chanichiem eens dat er een nieuwe politieke partij was opgericht in Nederland en vroegen hen wat ze van de partijstandpunten vonden. Een verkiezingsprogramma was zo geschreven: we kopieerden enkele uitspraken van Geert Wilders, vervingen Moslim door Jood, hoofddoek door keppel en Koran door Tora. Klaar is Kees. De chanichiem … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick