“Het is voor het eerst dat ik op een Arabische partij heb gestemd. Daarvoor heb ik altijd Bibi gestemd.”
Ik kijk hem verbaasd aan. Niet zozeer omdat hij op een Arabische partij heeft gestemd, maar vooral omdat hij daarvoor altijd op Likud stemde.
Fadi is mijn persoonlijke trainer. Hij woont in de Oude Stad van Jeruzalem, is er geboren en heeft een Israëlisch paspoort. Iets wat ik niet heb.
“Het verbaast me enorm dat je vroeger altijd Likud hebt gestemd”, zeg ik.
“Waarom? Mijn hele familie, acht broers en zussen, heeft altijd Bibi gestemd. Net als mijn vader.”
“Vertel, hoezo?”, vraag ik.
“Het is heel simpel. Ik woon hier naar tevredenheid, ik wil hier blijven wonen en ik wil dat mijn kinderen hier ook blijven. We krijgen goede kansen. Mijn oudste dochter studeert medicijnen aan de Hebrew University.”
Hij gaat verder: “Hier in het Midden-Oosten heb je een sterke leider nodig. Je kunt een heleboel over Bibi zeggen, maar zeker in het begin was hij een sterke leider. Hij zorgde goed voor het land en de economie. Ik zou niet weten waarom ik niet op hem zou stemmen.”
Ik denk even na en wil meer weten. “Maar waarom heb je nu dan op een Arabische partij gestemd?”
“Dat is heel simpel. Vanwege één man: Ben Gvir. Hij is vreselijk. Daar had Likud nooit mee moeten samenwerken. Hij is er alleen maar op uit om ons, Israëlische Arabieren, te pesten.”
Fadi: “Regelmatig komt hij, omringd door beveiligingsmensen, naar onze buurt om ons te intimideren. Een paar maanden geleden was hij er weer. Er werd net een huis gesloopt van familieleden van een terrorist. Hij stond erbij als een opzichter.
Ik kwam net terug van een shift in de gym en liep erlangs. Misschien keek ik iets te lang naar het spektakel. Hij schreeuwde naar me: ‘Waar woon je?’
Ik wees naar mijn huis. “‘Jij bent de volgende’, zei hij lachend.”
Ik luister aandachtig.
“Heel veel Israëlische Arabieren stemden op Israëlische partijen. Wij willen gewoon rustig en veilig wonen. En dat was volgens ons het beste gewaarborgd door Likud”, zegt Fadi.
“Tenminste, tot nu toe. Ben Gvir en zijn troepen intimideren en discrimineren ons. Ze denken dat we uiteindelijk wel weggaan. Nou, ik heb nieuws voor ze: wij gaan niet weg!”
Hij wordt zichtbaar emotioneel.
“We zijn nog nooit zo eensgezind geweest. De enige manier om onze stem te laten horen, is door massaal op Arabische partijen te stemmen. Nu is Bibi zijn meerderheid kwijt, en dat komt door ons. Ik hoop dat hij wijzer wordt.”
Ik glimlach. “Dus geen fraude?”
“Nee, daar hebben we geen Qatar voor nodig.”
We gaan verder met trainen.
cover: Talma Joachimsthal
Geef als eerste een reactie