Afgelopen twee jaar hebben we Rebecca op nieuwe manieren leren kennen. Nieuwe verhalen gehoord, manieren waarop Rebecca invloed heeft gehad op jullie leven. Op die manier hebben we Rebecca de afgelopen twee jaar dicht bij ons gehouden. Iedereen die daaraan bijgedragen heeft, wil ik hiervoor bedanken.
We kwamen vaak op het moadon van Haboniem, waar de herdenkingsbijeenkomst voor Rebecca plaatsvond. We gingen hier van jongs af aan naartoe voor activiteiten. Om te leren, keten en zingen, dingen die Rebecca leuk vond. Negen jaar geleden was Rebecca hier wekelijks voor het Haboniembestuur. Als rosh chinoech, hoofd onderwijs, (of zoals zij het noemde: hoofd indoctrinatie) had ze een jaar lang de verantwoordelijkheid over wat kinderen op Haboniem leerden aan kennis en vaardigheden. Denk kritisch na en wees niet bang de eerste te zijn. Dat waren twee lessen die ze geleerd heeft op Haboniem en weer terug wilde geven aan de beweging.
Haboniem is een beweging vol contrasten. Een zionistische beweging waar de meeste leden nooit aliyah zullen maken. Een socialistische beweging waarvan de meeste leden niet geïnteresseerd zijn in Marx en Engels. Een joodse beweging waarvan de meeste leden hoogstens één keer per jaar naar sjoel gaan. Maar op een manier zijn we alle drie wel. We geloven in een rechtvaardige, democratische en gelijkwaardige joodse staat. Zelf schreef ze hierover:
“Het afgelopen jaar heb ik me meer dan eens afgevraagd wat the fuck ik hier doe. (…) Ik ben het niet eens met de meeste dingen die de huidige regering hier doet, en ik wil er zeker geen boegbeeld voor zijn. (…) Maar toch heb ik me nergens meer thuis gevoeld en ik denk dat ik nooit ergens anders kan leven.”
Verder schreef ze over haar beweegredenen:
“één: Mijn grootste wens is om belangrijk te zijn, om de wereld iets beter achter te laten dan ik m gevonden heb. Twee: Ik wil bijdragen volgens mijn waarden en idealen. Drie: Deze waarden en idealen zijn gevormd door de manier waarop mijn ouders me hebben opgevoed en het milieu waarin ze me hebben grootgebracht. Met als belangrijkste factor: Haboniem.”
Veel liever dan kletsen met de meiden op haar kamer, was Rebecca aan het lezen. Als ze Kafka of Sartre dan uit had, las ze het liefst Harry Potter, voor de zevende keer. Het is vast geen toeval dat dit verhaal, over iemand die in een vreemde wereld terechtkomt en daar een superheld wordt, haar zo aansprak. Harry Potter komt, na opgegroeid te zijn in het saaie ‘Klein Zanikem’ terecht in een wondere toverwereld. Daar komt hij in aanraking met mensen, plekken en instituten die hem vreemd zijn. De vergelijking is makkelijk te trekken. Harry Potter moet door een muur springen om terecht te komen op het geheime spoor 9 3/4 . Om in Israel te komen ben je 3 uur van tevoren bij vertrekhal 3 voor de ondervraging van el-al. Het enige verschil is natuurlijk dat Harry Potter opgroeide in de vervelende familie Duffeling, terwijl Rebecca’s familie vol zit met een getalenteerde, charismatische, lieve broer en zus, vader en moeder.
Een lied dat Rebecca dicht bij zich droeg, is kol haolam koelo. Net als Rebecca zit dit liedje ook vol contrasten. “De hele wereld is als een smalle brug”, begint het lied. Het erkent dat het leven niet altijd over rozen gaat. Je moet je best doen realistisch naar de wereld te kijken. “Denk kritisch na.” Tegelijkertijd brengt het lied een moeilijke les: “Het belangrijkste is om niet bang te zijn.” Soms moet je durven: “Durf ergens de eerste in te zijn”.
Kijk naar de wereld, wees realistisch, verbeter waar je kan. “Denk kritisch na en durf ergens de eerste in te zijn”.
En nu hangt het in de kamer waar zij een jaar lang vergaderde die tekst op deze prachtige muur. Een brug waaraan gebouwd wordt. Een inspirerende herinnering aan Rebecca’s lessen. Iets waar alle toekomstige Haboniemers naar kunnen kijken en hun eigen les uit kunnen halen.
In het bijzonder wil ik Daniël Prins bedanken voor het ontwerp. De manier waarop de boodschap en de vormgeving is gemaakt is prachtig. Bedankt daarvoor.
Rebecca’s laatste activiteit als rosh chinoech ging over inspireren. Hoe anderen jou inspireren, maar ook hoe jij anderen kan inspireren. Rebecca heeft veel inspiratiebronnen gehad. Madrichiem, familie, vrienden om haar heen. Allemaal hebben we haar gemaakt tot de persoon die ze was. Tegelijkertijd inspireerde ze ons. Door haar leven te leiden als een pionier en door de lessen die ze ons heeft geleerd. Door te leven naar haar eigen woorden: denk kritisch na en durf ergens de eerste in te zijn.
Geef als eerste een reactie