donkere achtergrond met letters chwitz die worden gestanst
Nieuws

32 + 32 en een warm bad in de Frans Halsstraat

Het begon met een klein berichtje in de krant. Zo’n bericht waar je normaal gesproken overheen leest. In de Frans Halsstraat in Amsterdam zou een Stolperstein worden gelegd voor ene Benjamin Wagenhuis. Wagenhuis… Ik zocht hem op. Benjamin bleek een broer van mijn opa. Mijn lieve opa Levie, de man naar wie ik ben genoemd. Voor mij was hij bijna een grote broer. Hij hield van mij en ik van hem. Maar hij sprak nauwelijks. … [Lees verder]

springende teckel tegen achtergrond van sefardisch aandoende ornamenten
Verhalen

Kopen op wissel, schmatte en Ajax 

Lilly ligt naast mij en kijkt op wanneer ik mij afvraag hoe het kon dat een deel van de Joodse middenstand in Amsterdam na de Sjoa weer zo snel welvarend werd in de jaren vijftig en zestig. „Simpel,” zegt ze. „Ze hadden geen tijd voor een vijfjarenplan.” Voor veel teruggekeerde Joden was er natuurlijk helemaal geen snelle wederopbouw. Mensen kwamen terug zonder ouders, familie, woning, winkel of gezondheid. Sommigen bleven arm of vereenzaamd en anderen … [Lees verder]

springende teckel tegen achtergrond van sefardisch aandoende ornamenten
Verhalen

Convivencia Roadtrip van Venetië naar Cáceres

Vorige week zaten Lilly en ik nog in Venetië, op bezoek bij Roberta, onze redactrice. Roberta corrigeert mijn manuscripten. Lilly corrigeert Roberta. Dat verschil moet duidelijk blijven. We zaten aan een Venetiaanse tafel waar Lilly — blauwe keppel, eigen stoel, linnen servet — een stukje zeebaars kreeg aangeboden. Ze rook eraan en keek naar mij alsof ik haar zojuist had meegedeeld dat we voortaan met Ryanair vlogen. “Levie. Dit is niet met de hengel gevangen.” … [Lees verder]

Verhalen

Lilly en Levie ontmoeten de hoofdredacteur in het Ghetto van Venetië

Na alle drukte van de Amsterdamse Gay Pride vonden Lilly en ik dat het tijd was om even af te koelen.  Niet op de Amstel, niet op de Vecht, maar op een heel ander water: de lagune van Venetië. “Levie,” zei Lilly terwijl ze haar keppeltje recht trok, “zelfs een ruwharige teckel heeft recht op een culturele vakantie.” Dat leek mij een uitstekend argument. Toevallig verblijft ook de hoofdredacteur van dit blad, Roberta Felice, in … [Lees verder]