Een van de dingen die me telkens opnieuw opvallen, is hoe stil het nieuws wordt tijdens sjabbat en Jom Tov. Je hoort werkelijk niets. Dus toen na afloop van Jom Kipoer de melding kwam dat Hamas akkoord zou zijn gegaan met de vrijlating van de gijzelaars, voelde dat als een stap dichter bij het einde van de oorlog. Ja, ik geef het toe: ik ben een naïeve optimist. Maar juist daarom voel ik me geroepen … [Lees verder]
En plotseling was er een concreet vredesplan. Een plan van twintig à eenentwintig punten dat stapsgewijs een einde moet maken aan zowel de militaire als de politieke macht van Hamas. De belangrijkste stap is vanzelfsprekend de terugkeer van de levende gijzelaars en de stoffelijke overschotten van de vermoorde gijzelaars. Vrijwel onmiddellijk na de bekendmaking klonken er uiteenlopende reacties. Je hebt de cynici, die het plan bij voorbaat afschrijven – deels uit scepsis, deels wellicht omdat … [Lees verder]
Ondanks de problemen waren de dagen van Rosj Hasjana indrukwekkend mooi. De sfeer was intens. Wat me opviel: bij verschillende gebeden huilde letterlijk de halve sjoel. Vooral bij die passages waarin we zeggen dat God beslist wie er zal leven en wie zal sterven. Als je (klein)kinderen hebt die vechten in Gaza, begrijp je hoe diep dit raakt. Heel Israël voelt het, want iedereen kent wel iemand die dit jaar niet thuis was met Rosj … [Lees verder]
Sinds een paar dagen ben ik terug uit Amsterdam. Voor het eerst in mijn leven liep ik daar zonder keppel, maar met een pet. Ik voelde me niet meer prettig om zichtbaar als jood rond te lopen. Dat terzijde. In Nederland hoorde ik de commotie rond professor Amit Frenkel, hoofd intensive care van het Soroka Ziekenhuis in Israël. Hem werd de toegang geweigerd, enkel omdat hij uit Israël komt. Dat raakte me diep. Het bracht … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick