De deur van onze sjoel gaat open, iedereen draait zijn gezicht om richting de deur. Er komt een jongeman binnen. Ik ken hem niet. Hij stapt resoluut af op onze rabbijn, Raphael Evers. Zij kennen elkaar, dat is duidelijk. Raph geeft aan waar hij moet gaan zitten. De nieuwe sjoelbezoeker komt naar mij toe. ‘Raph zegt dat ik naast u moet gaan zitten en dat u zich over mij zal ontfermen’. Ik kijk Ron aan. … [Lees verder]
En het is een mitswe, een gebod, een goede daad, om iets wat verloren is gegaan en wordt gevonden terug te geven aan de eigenaar zonder vindersloon. Maar als het de gewoonte is om vindersloon te geven, dan zal men dat niet nalaten te doen. Rambam, Nedarim 7 Wenen rond 1980 Am Graben, hartje prachtig Wenen. Het is een schitterende dag. Zielsgelukkig loop ik door Graben, de mooie winkelstraat, met mijn tas met mijn collectie … [Lees verder]
Samen met Hans, een goede Duitse zakenvriend, rijden we rond vijf uur ’s middags Keulen binnen. Het is kort na de eeuwwisseling in het jaar 2000. Hans zegt ‘ik heb met een paar vrienden afgesproken in een kroeg voor een biertje, Kölsch Bier’. Ik parkeer de auto en kom vijftien minuten later de kroeg in. Acht kerels zitten in een kring en zijn aan het bier. Ik stel me aan zevenmaal voor. Ephraim, Ephraim etcetera. Ik … [Lees verder]
Ergens in 1995 willen we net aan de lunch beginnen op ons kantoor in de Diamantbeurs aan het Weesperplein, achter Theater Carré, als de intercom zoemt. ‘Verwachten jullie iemand’? Nee, was het antwoord. Een van de medewerkers vraagt ‘met wie spreek ik’? Shirley Maclaine was het antwoord, een naam die hij nooit eerder had gehoord. Ik denk, grapje, en zeg tegen mijn medewerker ‘hang maar op.’ Even later gaat weer de zoemer. Shirley MacLaine. Ik … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick