Kunst en Cultuur

portret van John Frederik I, uit de Gutmann collectie
portret van John Frederik I, uit de Gutmann collectie
Kunst en Cultuur

Lili Vera Gutmann (1919-2020) en de gestolen kunstcollectie

6 oktober 2021 Ephraïm Goldstoff 1

Mijn vrouw Tamara vraagt: “ken jij die vrouw die daar loopt”? “Nee, die oude dame heb ik nog nooit gezien”, zei ik.  Wie is ze dan wel? “Mevrouw Gutmann?” Het zegt me niets, wellicht familie van Felix? “Maar je kent haar toch, waarom weet je het dan niet”?  De volgende morgen kom ik mevrouw Gutmann tegen in de lobby van ons hotel in Bad Hofgastein, Oostenrijk. Dürfte ich Sie bitte ansprechen genedige Frau?, vraag ik, … [Lees verder]

beeldmerk Poëzie van de twintigste eeuw
Kunst en Cultuur

Niemand kneedt ons opnieuw uit aarde en leem

30 september 2021 Kees Kok 0

Het gedicht is als gedicht duister, het is duister omdat het een gedicht is. Het gedicht wil begrepen worden, het wil juist omdat het duister is, worden begrepen – als gedicht, als ‘gedichtsduister’. Paul Celan in zijn ‘Büchnerrede’ Der Meridian, 22 oktober 1960. Je hoeft geen gedichten te lezen. Poëzie eist niets, maar belooft veel. Mits je geduld met haar hebt, zoals met mensen. Gedichten vragen doorgaans veel meer aandacht dan een roman. Omdat het … [Lees verder]

Johnny and Jones artiestenportret
Kunst en Cultuur

JOHNNY and JONES, Meneer Dinges weet niet wat swing is

28 september 2021 Basia Jaworski 5

In het echt heetten zij Nol van Wesel en Max Kannewasser. Max had een gitaar en Nol een goede stem en allebei hielden zij van jazz. Vóór ze werden ontdekt tijdens een personeelsfeestje in 1934, werkten beide voor de Bijenkorf. Twee jaar later traden zij voor het eerst professioneel op en gaven ze definitief hun banen op. Nol (Johnny) was toen achttien en Max (Jones) twintig jaar oud. Johnny & Jones waren de eerste echte Nederlandse … [Lees verder]
Kunst en Cultuur

O-live en bomen op stevige stammen – het kleurrijke werk van Ida Kleiterp

23 september 2021 Bloom 2

“Ik ben een Joodse vrouw” zei kunstenaar Ida Kleiterp tijdens de opening van haar tentoonstelling in het gebouw van de Liberaal Joodse Gemeente in Amsterdam. Ze doelde op haar wortels waarmee ze stevig in Nederlandse klei staat – letterlijk in haar geval op een terp: kijkend, gravend, turend in de verte, het waargenomene verwerkend in kunst. Immer met tomeloze energie. Die energie bracht haar in talloze verre streken waaronder de mediterrane landen, Japan, Tel Aviv, … [Lees verder]