Soms is het moeilijk om iets toe te geven over je eigen tekortkomingen. Ik ben bijvoorbeeld heel onhandig. Zelf heb ik daar eigenlijk nooit zo’n probleem mee gehad. Sterker nog, soms maak ik er zelfs misbruik van.
Mensen om mij heen hebben dat goed door en ik krijg daar regelmatig commentaar op, vooral van mijn vrouw en mijn moeder. In het zakelijke leven deed ik dat ook, maar daar kreeg ik opvallend minder opmerkingen over.
Inmiddels zijn we weer thuis. Door de jetlag was ik de halve nacht wakker en zat ik buiten op mijn balkon. Ik merkte hoezeer ik het buitenleven had gemist in het koude Chicago.
Ochtendgebad
Gisternacht zat ik nog in het vliegtuig en daar kwam mijn onhandigheid weer duidelijk naar boven. Op een gegeven moment moest ik het ochtendgebed doen en mijn tefillien aandoen. Dat doe ik al zo’n 46 jaar bijna dagelijks (uiteraard niet op sjabbat). Ik heb daar ruimte voor nodig. In mijn sjoel is het bekend dat ik het liefst de plek naast mij vrij heb, simpelweg omdat ik die ruimte nodig heb.
Laat dat nu net het probleem zijn in een vliegtuig. Je legt je tefillien vaak in het donker, er is nauwelijks plaats, mensen lopen langs je heen, je bent net wakker en eigenlijk wil je niemand om je heen – terwijl alles en iedereen juist om je heen beweegt.
Ik kan niet zeggen dat ik daar ontspannen van word. En geïrriteerd raken is nooit goed, zeker niet wanneer je ‘in gesprek’ bent met God.
Op een gegeven moment voel ik een tik op mijn rug. Ik kijk op en zie het vrolijke gezicht van een jongeman met een volle baard en een grote keppel. Duidelijk een Chabad-man.
“You need some help?” vraagt hij.
Ik snauw hem (volledig onterecht) toe dat ik dit al bijna vijftig jaar doe en geen hulp nodig heb. Hij druipt af en gaat door naar zijn volgende ‘slachtoffer’.
Excuses
Wanneer ik klaar ben, voel ik me schuldig. Ik ga op zoek naar de jongeman en bied mijn excuses aan. Hij lacht, vergeeft me meteen en vertelt dat hij dagelijks gemiddeld zo’n 25 mensen helpt met het aandoen van tefillien.
Ik vertel hem dat ik niet zo ben opgevoed, om anderen te helpen met tefillien leggen. Maar dat ik er misschien toch eens mee moet beginnen – al is het maar omdat het jezelf uiteindelijk ook handiger maakt.
cover: Talma Joachimsthal
Geef als eerste een reactie