“Ik wou je al een tijd bellen”, zei een vriend van de VVD tegen me. “Maar ik durfde niet”, ging hij verder.
Zolang ik al bij de VVD ben, kennen we elkaar, en er is groot wederzijds respect. Hij is een totale atheïst, zo ook opgevoed, terwijl ik probeer religieus te leven – dat maakt even niet uit welk geloof ik heb.
Als we uit eten gingen, was dat altijd in een koosjer restaurant. Aan de andere kant ging ik ook regelmatig met hem de kroeg in, terwijl ik een hekel heb aan uitgaan.
Wat ik enorm in hem waardeerde, was zijn liefde en respect voor Israël. Hij is er een paar keer geweest op georganiseerde reizen, maar ook met zijn vriend. Voor hen was Tel Aviv de hemel op aarde – ze konden er heerlijk samen flaneren.
“Wat is er dan?” vroeg ik, terwijl ik wel een vermoeden had.
“Al anderhalf jaar verdedig ik Israël door dik en dun, tegen iedereen,” zei hij, “maar de laatste weken kan ik het niet meer opbrengen.”
“Ik waardeer het enorm dat je me belt”, zei ik. “Dat laat zien dat je er echt mee zit. Ik ga ook niet zeggen dat je het volkomen mis hebt. Iedereen heeft het recht regeringen te be- of veroordelen.”
“Waar ik me zo alleen in voel,” ging ik verder, “is dat de hele wereld ons veroordeelt en het vingertje opsteekt – of nog erger – maar niet zoals echte vrienden aanklopt en zegt: ‘Jongens, we zien dat jullie een existentieel gevecht voeren, maar de manier waarop gaat alle perken te buiten. Hoe kunnen we helpen?’”
“Maar we gruwelen van dit kabinet, daar willen we niks mee te maken hebben,” zei mijn vriend.
“Je bent niet de enige”, antwoordde ik. “In Israël is op dit moment 60% tegen deze regering. Iedere zaterdagavond gaan er honderdduizenden mensen de straat op. Door Israël in het verdomhoekje te plaatsen, doe je dat ook met die 60% die tegen deze regering is. Je schiet er niets mee op.
Neem bijvoorbeeld het songfestival: door het liedje van Israël niet op de uitgave te zetten, raak je niet alleen dat meisje, maar iedere liberaal in Israël. Denk je dat de regering daar wakker van ligt? Sterker nog: misschien kunnen ze er nog wel hun voordeel mee doen,” merkte ik emotioneel op.
Mijn vriend begreep me. “Je voelt je in de steek gelaten. Hoe kunnen we helpen, zonder dat we ons met deze regering hoeven in te laten?”
“Er zijn een groot aantal liberale partijen in Israël”, zei ik. “Zij hebben keihard de support nodig die de Nederlandse liberalen kunnen geven. Kom een keer naar Israël om samen te demonstreren.”
Het werd stil aan de andere kant van de telefoon. Na een halve minuut zei hij: “Je hebt gelijk. Laat me erover nadenken. Ik begrijp je punt. Je kunt kritiek op de Israëlische politiek hebben, maar nog steeds van het land en de mensen zielsveel houden.”
Ik had het niet beter kunnen zeggen.
cover: Talma Joachimsthal
Hoe steun je Israël in moeilijke tijden? Je kunt kritiek op de Israëlische politiek hebben, maar nog steeds van het land en de mensen zielsveel houden.
Mijn insteek: Sla de duisternis niet met stokken maar steek zelf een licht aan. Stop met kritiek op de regering. Het is niet aan hen besteed. Zoek naar mensen, partijen en bewegingen in Israël, die zoeken naar recht voor alle bewoners. Een mooi voorbeeld is Standing Together of Givat Haviva en zo zijn er meer. Doneer, geef deze mensen een kans. Hoe steun je Israël in moeilijke tijden? Op deze wijze kan je Israël steunen.
Helemaal mee eens. Zelf steun ik Neve Shalom – Wahat al Salaam, een dorpje waar joden, christenen, moslims, Israeliers en Palestijnen bewust samen wonen.