Gedurende mijn hele leven staat Israël centraal. Vroeger gingen we ieder jaar met mijn ouders op vakantie naar Israël en het grootste deel van onze directe familie woonde er. Ook na mijn huwelijk bleef die band bestaan, mede omdat mijn vrouw ook een grote familie heeft in Israël. Toch heb ik nooit de behoefte gevoeld om zelf in Israël te wonen. Ik vond het zelfs aanmatigend om mezelf zionist te noemen, omdat ik altijd dacht … [Lees verder]
Toen we acht jaar geleden onze flat in Jeruzalem kochten, was het appartement volledig leeg. Bij wijze van spreken stonden alleen de vier muren er. Maar midden in het appartement, op een vreemde plek, stond een rare kamer met enorm dikke muren. “Wat is dit?” vroeg ik naïef. “Kunnen we dit onooglijke ding afbreken?” De aannemer keek me geschrokken aan: “Dat is de Maamad. Daar mag je absoluut niet aankomen.” Een Maamad, zo bleek, is … [Lees verder]
In de anderhalf jaar dat ik nu stukjes schrijf, heb ik mezelf één stelregel opgelegd: ik reageer niet. Iedereen mag vrij zijn of haar opmerkingen maken over mijn teksten. Slechts één keer heb ik een reactie verwijderd – omdat die een ander beledigde. Gisteren werd ik echter terechtgewezen door twee oma’s. Ze spraken me aan op mijn opmerking dat zelfs een oorlog went. Voor mij was dat een persoonlijke observatie, een gevoel, maar zij gaven, … [Lees verder]
“Ik wou je al een tijd bellen”, zei een vriend van de VVD tegen me. “Maar ik durfde niet”, ging hij verder. Zolang ik al bij de VVD ben, kennen we elkaar, en er is groot wederzijds respect. Hij is een totale atheïst, zo ook opgevoed, terwijl ik probeer religieus te leven – dat maakt even niet uit welk geloof ik heb. Als we uit eten gingen, was dat altijd in een koosjer restaurant. Aan … [Lees verder]
Copyright © 2023 - De Vrijdagavond - Alle rechten voorbehouden | Logo-ontwerp: Françoise Nick