Inter-Arabische terreur beangstigt velen in Israël

illustratie bij Salomon analyseert: Françoise Nick

Hoogstwaarschijnlijk zijn er bij het verschijnen van De Vrijdagavond op 1 september dit jaar al 160 Israelische Arabieren door andere Israelische Arabieren vermoord. 

Bij het schrijven van deze column staat de teller op 156 moorden. Het einde van deze inter-Arabische terreur is niet in zicht. Het is geen Palestijns probleem maar een pijnlijk Israelisch dossier. 

Het is gewoon een vulgaire meedogenloze maffia-oorlog die uit het zicht van de Israelische politie en justitie terreur zaait onder de ruim twee miljoen zielen tellende Arabische gemeenschap in Israël.

Drastisch toegenomen

Het is opvallend dat het aantal maffia moorden sinds het aantreden van de ultra-rechtse regering Netanyahu drastisch is toegenomen. Een aanwijsbaar verband is er niet, wel weten we dat Arabische maffiosi hun wapens niet richten op Joodse Israeli’s. 

Hun moordpartijen staan los van de Palestijnse problematiek en zijn volgens sociologen onder anderen het gevolg van werkloosheid en uitzichtloosheid van Arabische jongeren in Israël.

Er is ook geen aanwijsbare relatie tussen wat in Israël Palestijnse terreur wordt genoemd en de moordpartijen in de Arabische gemeenschap. De Arabische maffia moordt voor geld en macht en niet voor de Palestijnse zaak.

Israelische leiders van links en rechts zouden ongetwijfeld de oorlog aan de maffia’s hebben verklaard als Israelische Joden het slachtoffer van hun activiteiten zouden zijn geworden.

Dat is precies de klacht van Arabische burgemeester en notabelen die Israël verwijten de maffia-bendes te laten opereren, omdat Joden buiten schot blijven en deze bendes dus geen veiligheidsrisico zijn voor de staat Israël. 

Onvoldoende bewaakt

Het is toch verbijsterend dat Israelische veiligheidsdiensten tot nu toe bewapening van de maffia’s met revolvers, F-16 geweren, machinegeweren en handgranaten niet hebben weten te verhinderen.

Waar komt dat wapentuig vandaan? Wapens worden gestolen uit Israelische militaire magazijnen die onvoldoende worden bewaakt. 

Wapens uit Jordaanse militaire magazijnen bereiken niet alleen Palestijnse strijdgroepen, maar vallen via smokkelaars ook in handen van Arabische maffia’s. Israëls grenzen met Libanon, Jordanië en Egypte zijn poreus. Het is een Israelisch hoofdpijn dossier waarvoor geen geneesmiddel bestaat. 

Wapensmokkel is een bijverschijnsel van Israëli’s integratie in het Midden-Oosten en plaatst een vraagteken achter Israëls conceptie van veiligheidsgrenzen.

Falen Israëlische politie

Enkele grootschalige moordpartijen waarbij meer dan een dode viel, schudden Israël de afgelopen weken wakker. Ze hebben geleid tot protest van Arabische burgemeesters en notabelen tegen het falen van de Israelische politie de maffia terreur de kop in te drukken.

‘Israël bevrijdt ons van onze misdadigers!’  Een tekst om over na te denken.

Ik zie eindelijk een kentering in de afwachtende houding van de Israelische overheid. Zelfs de ultrarechtse regering onder Benjamin Netanyahu begrijpt dat de handen uit de mouwen moeten worden gestoken om de Israelische Arabische staatsburgers bescherming te bieden en te bevrijden van de angst in hun dorpen en steden.

Bestrijding komt op gang

Het aantal politieposten in Arabische woonplaatsen zal worden uitgebreid, de Shin-Beth, de binnenlandse veiligheidsdienst, zal tegen de maffia’s worden ingezet, er is een wetsvoorstel ingediend om mensen in administratieve hechtenis te kunnen nemen. Ook zullen zonder rechtelijke machtiging huiszoekingen op zoek naar wapens mogen plaatsvinden.

Het zijn maatregelen die strijdig zijn met de rechtsstaat, maar door de ultrarechtse regering in Jeruzalem zijn uitgevaardigd om de maffiaterreur te bestrijden.

Interne spanningen

Nu Israël in een diepe constitutionele crisis is beland vragen linkse politici zich af of deze maatregelen zich niet tegen de anti-regeringsdemonstranten zullen keren als de interne spanningen verder oplopen.


Over Salomon Bouman 138 Artikelen
Salomon Bouman studeerde internationale betrekkingen aan Science Po in Parijs en aan de Johns Hopkins University in Baltimore, VS. Hij heeft lang in Israël gewoond en werkte daar 37 jaar als correspondent, onder andere voor NRC-Handelsblad. Zijn zoon en dochter en zijn kleinkinderen wonen nog steeds in Israël. Tegenwoordig schrijft hij columns en boeken. Van zijn hand verschenen Israël tussen hoop en vrees (Amsterdam University Press) en Ontmoeting en misverstand (Amphora Books).

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*