Worden de Palestijnen door Biden en Salman voor de gek gehouden?

illustratie bij Salomon analyseert: Françoise Nick

De Amerikaanse president Joe Biden maakte er nooit een geheim van dat hij voor een tweestaten-oplossing is. Een Palestijnse staat in wat nu bezet gebied is naast Israel. Zijn vredesvisie omhelst eveneens het door Israel verafschuwde idee dat Oost-Jeruzalem de hoofdstad van de Palestijnse staat moet worden. Dat is de betekenis van een mogelijk Amerikaans besluit het Amerikaanse consulaat in Oost-Jeruzalem te heropenen dat door de wispelturige Donald Trump werd gesloten.

Haast heeft hij niet zo bleek uit de verklaring die Biden bij aankomst op het Ben Gurionvliegveld aflegde. Hij weet als geen ander hoe moeilijk het is het Palestijnse dossier leven in te blazen. Als een goedmoedige grootvader hield hij het net aangetreden Israelische leiderschap voor dat het in Israels belang is om het conflict te beëindigen. Dat Biden de Palestijnse kwestie aansneed is ook een politiek gebaar naar de linkervleugel in zijn Democratische partij waarin steeds krachtiger wordt gepleit voor de stichting van een Palestijnse staat.

Dat er op de achtergrond misschien iets meespeelt dat nog verborgen is, kan de reden zijn dat Biden ook een bezoek zal brengen aan de Palestijnse president Mahmoud Abbas, niet in Ramallah maar in Bethlehem.

Waarom begin ik deze bijdrage over Biden’s Palestijnse visie? Ik had toch ook kunnen berichten over zijn emotionele bezoek aan Yad Vashem en Biden’s belofte dat Iran niet een atoomwapen zal hebben.  De Amerikaanse president zal na zijn veertig uur durend bezoek aan Israel ook naar Saoedi-Arabië vliegen waar de machtige kroonprins Mohammed Bin Salman een beroep op Biden zal doen zich in te spannen voor de stichting van een Palestijnse staat.

Worden de Palestijnen door de lippendienst van Biden en Salman weer voor de gek gehouden?

Er is geen goede reden te bedenken waarom Saoedi-Arabië verdieping van de strategische samenwerking met Israel zou laten afhangen van de Palestijnse kwestie.

Waar het de VS, Israel en de Soeni-Arabische landen, dus met name ook Saoedie-Arabië, om gaat is een veiligheidsmuur op te trekken tegen Iran. Tegen een mogelijk Iraans atoomwapen, tegen steeds krachtiger en gevaarlijke Iraanse drones en tegen de ondermijnende invloed van Teheran in het Midden-Oosten.

President Biden speelt deze dagen een verbindende rol tussen Israel en de Soeni-Arabische golfstaten. Het gaat om een veiligheidspact dat rust op onder andere Israelische high tech afweer tegen raketten en drones. Daar hebben de koningen, emirs en sheiks groter belang bij dan zich sterk te maken voor de Palestijnse kwestie. Uit zijn lange carrière in de hoogste functies in Washington kent Biden deze realiteit.

Toch heeft zijn oproep in Israel voor Palestijnse onafhankelijkheid ook een religieuze dimensie. Laat ik het zo zeggen: de diep gelovige katholieke Joe Biden is een bezorgde zionist voor wie de holocaust zich nooit mag herhalen.

Tot slot: op de achtergrond van zijn komst naar het Midden-Oosten speelt de Russische overval op Oekraïne en de economische gevolgen van deze oorlog op de wereld economie. Vanuit een real-politieke blik is Biden op de knieën gegaan voor kroonprins Mohammed bin Salman. Let wel, dit is de man die er door de CIA van wordt verdacht dat hij de opdracht gaf de Saoedi-Arabische journalist Jamal Khashoggi in Istanboel te laten vermoorden. De man werd in mootjes gehakt in het Saoedi-Arabische consulaat. Die moord ontlokte aan Biden de uitspraak dat Saoedie-Arabië een pariastaat is. Maar ja als de olie duur wordt en de inflatie aanwakkert. is het voor Biden toch verstandig om Mohammed Bin Salman te bewegen de olieproductie van zijn land op te voeren. Dat is wellicht het belangrijkste aspect van Biden’s knieval in Jeddah.

Misschien zijn de kaarten in vooroverleg zodanig geschud dat Mohammed Bin Salman zijn masker afdoet en openlijk erkent dat Jeruzalem en Jeddah reeds nauwe relaties hebben die nu het daglicht mogen zien. 

Over Salomon Bouman 65 Artikelen
Salomon Bouman studeerde internationale betrekkingen aan Science Po in Parijs en aan de Johns Hopkins University in Baltimore, VS. Hij heeft lang in Israël gewoond en werkte daar 37 jaar als correspondent, onder andere voor NRC-Handelsblad. Zijn zoon en dochter en zijn kleinkinderen wonen nog steeds in Israël. Tegenwoordig schrijft hij columns en boeken. Van zijn hand verschenen Israël tussen hoop en vrees (Amsterdam University Press) en Ontmoeting en misverstand (Amphora Books).

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*