Angstreflex en wantrouwen richting Israelische Arabieren

oplevend geweld Israel

illustratie bij Salomon analyseert: Françoise Nick

De integratie van de grote Israelische Arabische gemeenschap in Israel loopt weer op tegen Arabisch-Palestijnse terreur. Na drie aanslagen in steden in het hart van Israel waarbij elf mensen werden gedood, steekt het anti-Arabische sentiment weer de kop op. Alsof de meer dan een miljoen Israelische Arabieren het kruis van de schuld dragen, worden ze door de Joodse meerderheid op tal van plaatsen en instellingen op een ‘veilige’ afstand gehouden.

oplopende spanning

Premier Naftali Bennett heeft de burgers die een vergunning hebben een wapen te dragen, gevraagd dat ook te doen. Hij vertrouwt er op dat zijn landgenoten verstandig met hun persoonlijk wapen (meestal een pistool) zullen omgaan. Een neveneffect van de onrust en oplopende spanning is dat Arabieren in de bouw, in garages, schoonmakers, bewakers, tuinmannen wordt aangezegd weg te blijven. Voor Palestijnse arbeiders uit bezet gebied en de Gazastrook is Israel onmiddellijk op slot gegaan.

Het is in de eerste plaats een angstreflex maar ook een opkomend gevoel dat de Arabieren en Palestijnen niet zijn te vertrouwen. Angst dat er vanuit hun midden aanhangers van het verslagen Kalifaat opstaan. De angst dat de Islamitische Jihad de religieus gemotiveerde strijd tegen de Joodse staat nooit zal ophouden, is een pijnlijke Israelische zekerheid. Nog eens bevestigd door de terreur van de afgelopen dagen.

emoties

Ik begrijp die emotie wel. Maar ik weet dat wat er ook gebeurt, Israelische Joden en Israelische Palestijnen/Arabieren geen andere keus hebben dan in dit kleine land samen te leven, gescheiden of niet. Dat weten Joodse en Arabische Israeli’s ook die, ondanks de emoties, het hoofd koel houden.

Het was toch een belangrijke doorbraak dat de Islamitische Ra’am partij zitting nam in de regering van Naftali Bennett. Dat stukje Israelische geschiedenis kan niet meer ongedaan worden gemaakt. Maar als het bloed kookt dan wordt Bennett ervan beschuldigd met een doodsvijand in de regering te zitten. Het zijn politici die meer belang hebben bij verdere uitbreiding van de nederzettingen die zich zo uitlaten en soms nog aanstootgevender woorden over hun lippen laten komen.

Ze luisterden natuurlijk niet naar Mahmoed Abbas, de Islamitische minister in de regering, die woensdag via radio en tv een beroep deed op Israelische Arabieren hun wapens – en dat zijn er heel veel – in te leveren bij de politie.

koekjes

‘Je mond zal koekjes eten’ placht mijn moeder te zeggen, wetend dat iets wat ze graag wilde niet zou gebeuren. De terreur in de straten van Beersheba, Hadera en Bnei Barak heeft de spanning in Israel met het oog op de komende feestdagen – Pesach en Ramadan – opgevoerd. Politie en leger zijn in hoge staat van paraatheid gebracht. Jeruzalem wordt beveiligd door drieduizend politie agenten. Wegcontroles zijn onderdeel van een uitgebreid veiligheidsprogramma dat ook arrestaties en invallen van legereenheden in Israelische Arabische dorpen en steden inhoudt.

Klaagmuur en Tempelber, Jeruzalem, foto: Wikicommons

Koning Abdullah

Om een mogelijke uitbarsting in Jeruzalem te voorkomen is er druk overleg op het allerhoogste niveau tussen Jeruzalem en Amman. De Jordaanse koning Abdullah, die krachtens een historische overlevering de beschermer is van de moskeeën op de Tempelberg, dringt er bij Israel op aan te voorkomen dat tijdens de Ramadan Israelische en buitenlandse Joden op de Tempelberg bidden. Dat zou het lont in het kruitvat kunnen zijn. Voor de sterke rechtse politieke stromingen in de Israelische samenleving is het onaanvaardbaar dat een Arabier Joden verhindert te bidden op de plaats waar tweeduizend jaar geleden de tempel van koning Salomon schitterde. Vurige rechtse parlementariërs, leerlingen van de indertijd in de Verenigde Staten vermoorde fascistische rabbijn Meir Kahane, staan op hun onschendbare recht de Tempelberg op te gaan.

toegang tot Tempelberg

Om veiligheidsredenen heeft de politie in overleg met de minister van binnenlandse veiligheid Bar-Lev besloten hen de toegang tot de Tempelberg te ontzeggen. Een wijs besluit maar is het gezien de emoties houdbaar?


Over Salomon Bouman 65 Artikelen
Salomon Bouman studeerde internationale betrekkingen aan Science Po in Parijs en aan de Johns Hopkins University in Baltimore, VS. Hij heeft lang in Israël gewoond en werkte daar 37 jaar als correspondent, onder andere voor NRC-Handelsblad. Zijn zoon en dochter en zijn kleinkinderen wonen nog steeds in Israël. Tegenwoordig schrijft hij columns en boeken. Van zijn hand verschenen Israël tussen hoop en vrees (Amsterdam University Press) en Ontmoeting en misverstand (Amphora Books).

1 Comment

  1. Ik ben bang dat als meer mensen een wapen mogen bezitten dezelfde ellende komt als in Amerika. Eigen rechter gaan spelen

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*