Golda Meïr, een lief mens

tekst: Channa Kistemaker
Print Friendly, PDF & Email

Wie onder u heeft de autoloze zondagen van 1973 nog meegemaakt? En wat hebben die met de situatie in Israël en Gaza van de afgelopen week te maken? En wat met Golda Meïr? Meer dan de meeste mensen weten. Boven al het gegier en gedonder van raketten, het oorlogsgebrul van sterke leiders, tetteren en schetteren de media en de social media al dagen lang van de – vaak selectieve – verontwaardiging van goedwillende en goedbedoelende mensen over de hele wereld. Haters gonna hate, dus over hen hoef ik het niet te hebben.

Ook hoef ik de talloze sweeping statements in de vorm van krantenkoppen hier niet te herhalen. Een ‘conclusie’ als deze (in NRC) is genoeg:

In de media-oorlog winnen Palestijnen terrein op Israël

Of anders de ‘analyse’ van RTL NIeuws: 

Steeds meer Nederlanders klaar met Israël: ‘Verschuiving bij nieuwe generatie’

Gelukkig blijft onze regering die van Israël steunen in haar recht op zelfverdediging, al wordt ook daaraan gemorreld. Na een tip vanuit Israël las ik een zeer lezenswaardig artikel, getiteld Waarom is Nederland geen vriend meer van Israël van Maaike van Charante op het collectieve blog Saltmines. Het kost u twaalf minuten van uw tijd, maar toch wil ik u er graag heen lokken. Zeker als u na de ‘oliecrisis’ geboren bent. Laat ik dat eens proberen met het citeren van een goed gekozen citaat:

Dit wil niet zeggen dat Nederland voor 1973 eensgezind pro-Israël was en na 1973 niet meer. Het wil ook niet zeggen dat de OPEC-landen niet al eerder geprobeerd hadden het ‘oliewapen’ in te zetten. Maar toch mogen we deze gebeurtenissen in de herfst van 1973 wel als een keerpunt beschouwen.
Zoals cabaretier Wim Kan zei in zijn oudejaarsconference van 1973: ‘Die Golda Meir is een lief mens hoor, we krijgen meer sinaasappelen. Maar je hebt er niks aan als je auto niet op jus d’orange loopt…’
Het Nederlands beleid na 1973 in de notendop.

Wie de opmerking met wat meer context uit de mond van de meester wil horen, moet bij minuut 9:38 of daaromtrent beginnen. Disclaimer: deze conference kan grappen bevatten die vandaag de dag niet meer door de beugel kunnen.

Over Channa Kistemaker 28 Artikelen
Is afgestudeerd (1988) als classica en heeft zich later in het Hebreeuws bekwaamd. Zij doet historisch onderzoek naar de religieus-Joodse boekcultuur in Nederland van 1815 tot nu. Ook houdt zij zich bezig met het documenteren van de grafzerken op de Joodse Begraafplaats Zeeburg, en vertaalt zij poëzie uit het Ivriet.

1 Comment

  1. Sterke, gelaagde grap inderdaad, Channa. À propos Golda Meir, een markante vrouw met een markante politieke carrière, die het zelf ook niet aan humor ontbrak. Zie de link hieronder voor het volledige artikel van Letty Cottin Pogrebin. `When Ben-Gurion described her as “the only man” in his cabinet, Golda was amused that he thought “this was the greatest possible compliment that could be paid to a woman. I very much doubt that any man would have been flattered if I had said about him that he was the only woman in the government!”
    `The only female foreign minister in the world, Golda Meir was also the only foreign minister who had no use for formalities, who flew tourist class, who shocked hotel staffs by handwashing her own underwear and shining her own shoes, and who entertained foreign dignitaries in her kitchen, in an apron, serving them her homemade pastry along with a stern lecture on Israel’s security.` `She also was a foreign minister who refused to obey the color line in Rhodesia, inspiring a full complement of dignitaries to follow suit, and whose proudest accomplishment was the export of Israeli technical and agricultural expertise to the African nations.` https://jwa.org/encyclopedia/article/meir-golda

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*