# MTMS

Abel van Dam en Alexander Driessen in de Willaertstraat
Print Friendly, PDF & Email

Terwijl ik rustig thuis tussen de oude boeken woon, woedt elders een hele Nieuwe Wereld. “We zitten vooral op social media,” heet het dan. Websites zijn bezig ouderwets te worden, begrijp ik. Maar af en toe raken werelden elkaar toch. Afgelopen zondag, het was zonnig maar koud, waagde ik mij buiten voor een boodschapje, en net toen ik de bocht naar de Bertelmanstraat wilde nemen, vielen mij twee jongemannen op, die doende waren met iets op het pleintje, precies op de plek waar ik een paar struikelstenen weet te liggen. Nog maar kort geleden had ik daar – zonder noemenswaardig resultaat – op zitten poetsen, omdat ik wist dat Deborah Kalkoene langs zou komen.

Op Willaertstraat 3, één hoog, (nu nummer 11) had haar oma namelijk gewoond, met haar ouders Ruben Salomon Swaab en Betje Swaab-van Ploeg , die daar in 1942 zijn weggehaald, om nooit meer terug te komen. Deborah heeft hun levensverhaal opgetekend in het zevende deel van de serie Joodse Huizen. Omdat ik zelf in nummer 3 van die serie het verhaal had verteld van Andries van der Hoeden en zijn gezin, had zij contact met mij gezocht. Door die verhalen zijn we een soort buren van elkaar geworden, ongeveer zoals een nicht van Andries me een keer aan iemand voorstelde als “eigenlijk een soort familie van me”.

En nu stonden hier die jongens, met hun sponsjes en en doeken en een fles schoonmaakazijn. Make their memory shine. Oftewel: #MTMS. Als ik het goed begrepen heb, was de Stichting Stolpersteine al gekomen met het idee om elk jaar rond 4 mei alle steentjes in heel Nederland op te poetsen. Deze “hashtag” was echter een initiatief van Stand With Us Nederland. “We zitten vooral op social media,” zeiden de mannen. Ik mocht een foto van hen maken en ze vonden het prima als ik hun werk onder de aandacht zou brengen in een ouderwets online magazine.

Toen ik van mijn boodschap thuiskwam, bleek dat ik een handvol foto’s van opgepoetste Stolpersteine uit een ander deel van de stad had toegestuurd gekregen. Van een paar jonge vrienden, via WhatsApp. Even voor de duidelijkheid: ik zit niet op social media, laat staan vooral, maar ik maak er wel dankbaar gebruik van. Ik heb er namelijk allerlei soorten van familie zitten.

Deel dit artikel.
Over Channa Kistemaker 21 Artikelen
Is afgestudeerd (1988) als classica en heeft zich later in het Hebreeuws bekwaamd. Zij doet historisch onderzoek naar de religieus-Joodse boekcultuur in Nederland van 1815 tot nu. Ook houdt zij zich bezig met het documenteren van de grafzerken op de Joodse Begraafplaats Zeeburg, en vertaalt zij poëzie uit het Ivriet.

3 Comments

  1. Had je dit al gelezen? FB Pagina van Nachshon Rodrigues Pereira. De andere kant van MTMS. Shockerend! Omdat je niet op FB zit, stuur ik het door..

    Herdenken, zodat de geschiedenis zich niet herhaalt. Ook na 76 jaar is het hard nodig.
    Rene Shevan Van der Lugt begrijpt het belang van vrijheid. Hij vluchtte enkele jaren uit Syrië naar Nederland. Afgelopen week deed hij mee met een actie van StandWithUs en maakte Stolpersteine schoon. In de trein terug naar Utrecht waren ze met een groepje, iedereen droeg een keppel. Een man – zonder mondkapje – kwam agressief op hen af, begon te schelden met k*****joden en meer, ze liepen van hem weg, maar hij kwam achter hen aan. Deze agressieve man begon hen te fotograferen en filmen terwijl hij de vreselijkste dingen riep. Omstanders deden niets. NS-medewerkers deden niks. Shevan is nog steeds in shock en slaapt sindsdien slecht.
    Hij zal aangifte doen, maar heeft ook de Nederlandse Spoorwegen gebeld. Wat denk je dat de telefonische medewerkster zei? Dat het NIET SLIM is om een keppel te dragen. Na 76 jaar is het blijkbaar beleid dat Joden maar geen keppels moeten dragen in een trein en anders vragen ze er om om aangevallen te worden.
    Vrijwel iedereen begrijpt dat we de gruwelijke gebeurtenissen tijdens WOII moeten herdenken. Dat is de ene kant van de reden om te herdenken. De andere kant is dat we er vandaag de dag van moeten leren. En ook 76 jaar later is er helaas nog genoeg te leren.
    Never again!

    • Dat is inderdaad schokkend! Nog een geluk dat Shevan niet alleen was. Een klacht aan de NS is ook wel op z’n plaats.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*